....
....
.....

Ben seni dusunurdum henuz sen yokken
Avucumda kendine kilitli bir gozyasi

.........
......

Artik orda yasayacaksin bebegim
Sadece senin biraktigin notlari bulmak icin gelecegim o sokaklara
Hergece icimde beni ezen sarhos bir mengene
Tek polis yok imdat derken vuracagim kendimi

....
.....
...

Askimi cin carpti !
Kalbime ruhsat ver omrunu !
Omrunu emanet et omrume !

(K.I.)

Geliyormusum;
pencerelerde yaz
ve bileklerimde bayat bir intihar

Oysa ölünecek bir sey yokmus,
gidince sen,
yasanacak bir sey olmadigi kadar

Yaniyormusum;
vardigim yere birakip kendimi.
Atlasinda yeryüzünün
cilgin
ve cirkin
ve hüzünle oyalanan.
Yüregimde kül tadi nice yangindan kalan...

Ölüyormusum;
senin saclarin uzuyormus üstelik.
Ölünce ben, cigarayi da birakip taksit ödüyormussun.

Bedenin tecritmis gencliginden,
ikisi de yalnizmis,
geceler öpüyormus memelerinden...

Bense gencligimi pazarliksiz
ve hizla gectigimden;
bugünler saclarimla birlikte siir yazmayi da kisa
kestigimden,
pic kalmis asklarla avutup kendimi,
bileklerimde bayat bir intiharin dikis izleri,
gelip gecmis yillarin dis izleri ömrümde,
nester ve GÜL’müs hayat.
Gülüyor...Gülüyor...Gülüyormusum...

(Y.O.)

Bir gun gelecegim
Alip su basimi.. Bir gun gelecegim

Belki de Haziran bulacak naasimi.. Belki de Haziran

Haziran, bir ozanın naasini kaldirirken,
dolunay eteklerinden efsunlu yildızlar sacarak uzaklasti.

BAKAKALDIM PESINDEN...

NE GOZUMU ALABILDIM... NE GOZE ALABILDIM

(C.K.)

Ay ışığı gölgeleri büyüttü.
Mutluluk oyununa geç kalan ölü kuşlarla geldim.
Geldim... Kırık bardaklar gibi,
içilmiş sulardan geride buruk bardaklar gibi…

Ve ömürlerimizde bin kasvetle upuzun
sefalet seferlerinin ayazı;
belki yalnız geçireceğiz artık kim bilir,
batan gemiler gibi yiten aşklardan geride,
kalan her kışı, güzü ve yazı.

Ay ışığı gölgeleri büyüttü.
Ayrılıklar eskidi, biz eskidik,
aşk bize küstü Asiya...
(Y.O.)